POËZIEPOST
Dichtbundels
![]() |
Breyten Breytenbach – De windvangerIn 1964 debuteerde Breyten Breytenbach met de bundel Die ysterkoei moet sweet. Ruim vier decennia dichterschap volgden. De windvanger bestrijkt deze hele poëtische periode en bevat een royale keuze aan nieuw en reeds verschenen werk. Aan deze tweetalige uitgave is een nawoord van Laurens van Krevelen toegevoegd. |
![]() |
Ingmar Heytze – Ademhalen onder de maanIn Ademhalen onder de maan leeft Ingmar Heytze levens van anderen – nieuwsgierig, verbaasd en soms weemoedig – want één leven is hem te weinig. Waar staat het huis waarin je óók had kunnen wonen? Hoe koester je een dochter die je nooit hebt vastgehouden? Wat zijn de gedachten van de allerlaatste mens op aarde?Ademhalen onder de maan is de tiende bundel van Ingmar Heytze. In 2008 ontving hij de C.C.S. Croneprijs voor zijn oeuvre. |
![]() |
Ingmar Heytze – Aan de bruidIngmar Heytze (1970) begon al vroeg als podiumdichter en groeide uit tot een van de belangrijkste dichters van Nederland. In zijn derde bundel toont Ingmar Heytze dat hij niet bang is voor lyriek. Hij wil tranen zien, zelfs in een glazen oog.‘In de gedichten van Heytze worden ouderwets en nieuw, traditie en populair, citaat en kreet met de grootste mate van achteloosheid verenigd. Hij is een cultuurproduct, schrijvend met het gemak van een natuurtalent.’ |
![]() |
Ingmar Heytze – Het beste en de restHet beste bevat Heytzes persoonlijke favorieten, en gedichten een eigen leven zijn gaan leiden. Het beste werd live opgenomen en voor deze uitgave op een bijbehorende cd gezet. De cd bevat ook een multimediasectie: de rest.‘Wanneer ga je een dichter volgen? Als hij je geraakt heeft. Ik blijf Heytze graag volgen, om zijn souplesse, zijn afwisseling, zijn esprit, zijn gevoel voor absurdisme en het scherpe beeld.’ |
![]() |
Ingmar Heytze – Het ging over rozenIn Het ging over rozen brengt Heytze de mooiste gedichten bijeen die aan zijn pen ontsproten sinds het verschijnen van de verzamelbundel Alle goeds (2001). Over het vertrek van een vrouw, het afscheid van de gulden en de bittere nasmaak van succes. Maar ook over rozen, trombones, de maan. |
![]() |
Ingmar Heytze – Nietzsche schrijft een laatste versIn deze bundel dicht Heytze over de grote filosofen van de afgelopen eeuwen. Steeds opnieuw probeert hij in de huid van een groot denker te kruipen en de wereld door diens ogen te bekijken. In heldere taal en met de hem kenmerkende ironie roept Heytze beelden op van Aristoteles die zijn uitgever faxt, Socrates die amok maakt in de Schoenenreus en Adorno die besluit de volgende bus te nemen.‘Ingmar Heytze is een van de begaafdste jonge dichters… virtuoos… Het is goed dat er nog poëzie geschreven wordt die ergens over gaat. Poëzie die geen kil labyrint is maar waarin warm leven stroomt.’ Hans Warren |
![]() |
Ingmar Heytze – Elders in de wereldIn Elders in de wereld buigt Ingmar Heytze zich over indianen, diplomaten, brandkastkrakers, gangsters en meubelboulevards. Lenig klimt hij over schuttingen en vouwt hij herinneringen open. Liefdes, vrienden en volslagen onbekenden verdwijnen broederlijk achter de horizon. Tegelijkertijd werkt de dichter noest aan zijn eigen afwezigheid en laat zich de vergetelheid insturen door een TomTom die in staat blijkt te zijn tot metafysische overpeinzingen. |
![]() |
Ingmar Heytze – SchaduwboekhoudingSchaduwboekhouding toont de ontwikkeling in Heytzes werk. Terwijl zijn poëzie steeds verhalender wordt en regelmatig uitbot in parlando genoteerde verhandelingen, zo gaan zijn prozagedichten steeds meer op poëzie lijken. Deze twee genres vormen elkaars schaduwboekhouding: 35 gedichten versus 35 prozagedichten.‘Een van de sprankelendste liefdesdichters van Nederland. De meester van de onbekommerde en oorspronkelijke gedachte.’ Vrij Nederland |
![]() |
Ingmar Heytze – Utrecht voor beginnersUtrecht voor beginners is een dichtbundel, almanak en stadsrondleiding ineen. In 127 gedichten neemt Ingmar Heytze u mee naar steegjes, bewoners, nieuwbouwwijken, intriges en verborgen geschiedenissen van de Domstad. Ingmar Heytze was van 2009 tot 2011 de eerste officiële stadsdichter van Utrecht.‘Ingmar Heytze is voor mij in zijn eentje de Beatles van de Nederlandse poëzie. Iedereen hield en houdt van The Beatles, zonder dat ze ooit een concessie deden aan het grote publiek. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand bestaat die zich niet gewonnen geeft aan Heytzes poëzie.’ Joost Zwagerman |
![]() |
Ingmar Heytze – Utrecht voor gevorderdenEen vondeling bij het Diakonessenhuis, de overwinning van FC Utrecht op Ajax en een muurgedicht: in Utrecht voor gevorderden beschrijft Heytze de Domstad in 49 nieuwe gedichten. Deze bundel is het gloedvolle vervolg op Utrecht voor beginners (2009), want ‘licht schijnt over ieder woord dat Utrecht voedt en mooier maakt’. |
![]() |
Ingmar Heytze – Alle goedsDrie geprezen bundels van Ingmar Heytze werden in deze verzameling bijeengebracht: De allesvrezer (1997), Sta op en wankel (1999) en Aan de Bruid (2000). Gerrit Komrij schreef het voorwoord.‘Heytzes lof als dichter kan niet genoeg worden bezongen.’ Algemeen Dagblad |
![]() |
Tjitske Jansen – Het moest maar eens gaan sneeuwenHet moest maar eens gaan sneeuwen is de geprezen debuutbundel van Tjitske Jansen (1971). Op parlando wijze dicht Jansen over grote thema’s als liefde, dood en verbondenheid. In verschillende vormen – miniaturen, maar ook prozagedichten – schrijft ze over een ochtendvogel die een ijzerzaagje nadoet, over een idioot op het dak, over het nadeel van er nog niet zijn, en over een pas aangeschafte Elvis-bril. ‘Wat goed is stijgt altijd boven etiketten uit (…) Jansen stapt onbekommerd de poëzie binnen, waardoor haar omhelzing niet alleen veel leuker, maar ook veel levendiger is.’ De Morgen |
![]() |
Tjitske Jansen – KoerikoeloemIn haar lovend ontvangen tweede bundel, Koerikoeloem, laat Tjitske Jansen (winnares van de Anna Bijns Prijs 2009) het verleden botsen op het heden, schakelt ze moeiteloos tussen anti-aanbakpannen en God, en mixt ze een documentairestijl met sprookjesfiguren. Ze toont de condition humaine aan de hand van haar persoonlijke geschiedenis.‘Deze ongeschminkte poëzie werkt.’ Vrij Nederland |
![]() |
Ingrid Jonker – Ik herhaal jeIk herhaal je bevat de bloedstollend mooie poëzie van de jonggestorven Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker, gekozen en vertaald door Gerrit Komrij en met een uitvoerige schets van Jonkers intense leven door Henk van Woerden.‘Dit oeuvre is verpletterend in zijn directe emotionele toon. Ik kon het niet laten door te lezen. Schitterend. Enorme aanwinst voor het Nederlandse poëtische domein.’ Michaël Zeeman |
![]() |
Ronelda S. Kamfer – Nu de slapende hondenNu de slapende honden is het debuut van Ronelda S. Kamfer, de jongste gekleurde dichter die in het Afrikaans werd gepubliceerd. Alfred Schaffer verzorgde de Nederlandse vertaling in deze tweetalige editie. Kamfers gedichten zijn oprecht maar humoristisch en genadeloos eerlijk.‘De heldere poëzie van Ronelda behoort tot het beste en meest opwindende wat in de afgelopen jaren in Zuid-Afrika is verschenen.’ Antjie Krog |
![]() |
Antjie Krog – Liederen van de blauwkraanvogelAntjie Krog stelde een bundel samen met vertalingen van de mooiste gedichten uit het IXam, de taal van de Kaapse Bosjesman of Khoisan. In deze Nederlandse vertaling licht Krog haar selectie uitvoerig toe. De bundel is een literaire en etnografische verrassing, en een fascinerend document voor wie gegrepen is door Zuid-Afrika. |
![]() |
Antjie Krog – Kleur komt nooit alleenKleur komt nooit alleen is de vertaling van de lovend ontvangen dichtbundel Kleur kom nooit alleen nie. Het is een even veelzijdige als organische bundel. Deze gedichten gaan, zoals alle grote poëzie, over liefde en menselijke verhoudingen – maar weerspiegelen ook Krogs sterke maatschappelijke betrokkenheid bij heden en verleden van het Zuid-Afrikaanse volk en landschap.‘Het ligt aan de taal, het ligt aan de toon, het ligt aan de thema’s – het ligt, kortom, aan de dichteres.’ de Volkskrant |
![]() |
Antjie Krog – Hoe zeg je datHet hart van Krogs poëzie schuilt in haar gedichten over verliefdheid, liefde, huwelijk en gezin en ouder worden. Sommige daarvan doken al op in eerdere bundels, als Kleur komt nooit alleen en Lijfkreet. Deze en vele nog nooit in Nederland verschenen gedichten werden door Antjie Krog zelf bijeengebracht in deze tweetalige bundel.‘Dat deze provocerend particuliere bundel zo'n indruk maakt, komt vooral door Krogs vermogen het meest beschamende maar ook het meest verhevene zonder omhaal te zeggen, en er met haar "tovertaal" tegelijk een overweldigende lading aan te geven.' de Volkskrant |
![]() |
Antjie Krog – Wat de sterren zeggenTijdens haar optredens op festivals voegt zij aan de kwaliteit van haar gedichten nog een dimensie toe: die van haar voordracht. Wie haar zag optreden, wil niet alleen haar gedichten mee naar huis nemen, maar eigenlijk ook haar stem. Wat de sterren zeggen bevat de mooiste poëzie van Antjie Krog in een exclusief voor ons land samengestelde tweetalige uitgave met cd, waarop de dichteres al deze gedichten voorleest.‘Haar lezen is een verademing, haar horen voorlezen een betovering. (…) Ongelofelijk in de werkelijkheid levende poëzie.’ Michaël Zeeman in de Volkskrant |
![]() |
Antjie Krog – LijfkreetIn deze veelkantige, tweetalige bundel, met aangrijpende cycli en losse gedichten als ‘Zeven menopauzale sonnetten’, ‘Manifest van een oma’ en ‘Liederen voor jou’ dicht Krog over de ouder wordende vrouw. Ze bezingt haar onderwerp in een rijk arsenaal aan emoties, van ontgoocheling en woede tot berusting en milde zelfspot. Minutieus ontkleedt Krog het kwetsbare en gekwetste lichaam, en zoekt ze de contrasten op tussen binnen- en buitenwereld. |
![]() |
Sylvie Marie – ZonderHelden zonder moed, personages zonder paspoort, redeneringen zonder nadenken… In de debuutbundel Zonder van Sylvie Marie ontbreekt het aan van alles - opvallend vaak aan onderdelen die juist betekenisgevend zijn. In haar gedichten legt Marie het schurende gemis- van deze zaken bloot, om het vervolgens teder beet te pakken, door te lichten, om te keren.‘Om een gedicht als dit lees je poëzie.’ De Morgen |
![]() |
Sylvie Marie – Toen je me ten huwelijk vroegIn haar tweede bundel Toen je me ten huwelijk vroeg lijkt de dichteres het liefdesgeluk gevonden te hebben. Lijkt, want het geluk dat ze beschrijft is genadeloos ongrijpbaar – of hartverscheurend pijnlijk. In veertig gedichten schrijft ze over het spel van stilte en storm, vasthouden en weer loslaten, vrolijke dagen en donkere nachten. |
![]() |
Hagar Peeters – Genoeg gedicht over de liefde vandaagPeeters schrijft met een frisse toon laconieke en subtiele, soms satirische gedichten. Over genoeg liefde, te weinig liefde, voorbije liefde, en over uiteenlopende zaken als Maagdenhuisbezetters, dementie, de aanhef van brieven, geluk, dood, overburen, dronkenschap, de blues en het knippen van baarden. Hagar Peeters behoort tot de toonaangevende hedendaagse dichters. Ze ontving onder meer de J.C. Bloem-poëzieprijs en de Jo Peters Poëzieprijs en was in 2008 een van de genomineerden voor de Dichter des Vaderlands.‘Zo ga ik het voortaan ook doen!’ Gerrit Komrij in de Volkskrant |
![]() |
Elvis Peeters – DichterDichter is het poëziedebuut van romancier Elvis Peeters. Door de eenvoud van taal lijken de gedichten van Elvis Peeters zich meteen prijs te willen geven, maar niets is minder waar. In Dichter heerst een aangename, soms verontrustende raadselachtigheid. Poëzie waarin mensen stamelend hun waarheid, ervaringen en drijfveren duiden, vaak tevergeefs. |
![]() |
Alexis de Roode – Geef mij een wonderDe gedichten in zijn debuutbundel Geef mij een wonder komen voort uit verlangen. Als het wonder wordt gevonden, is er verrukking; blijft het wonder uit, dan is er pijn. Tussen deze twee polen draait de poëtische wereld van Alexis de Roode. Met Geef mij een wonder componeerde hij een oorspronkelijke bundel vol onverwachte wendingen, burleske duikvluchten en hevige tegenstellingen.‘De poëzie van Alexis de Roode is sterk, helder, sfeervol en licht absurdistisch.’ – Ingmar Heytze |
![]() |
Alexis de Roode – Stad en LandDeze tweede bundel gaat over de mens in relatie tot zijn veranderende omgeving. De Roode fulmineert tegen ijdele architecten, tegen nieuwbouwwijken, tegen de verregaande industrialisering van de maatschappij. Maar gelukkig heerst er niet alleen droefenis in Stad en Land. De Roode bezingt ‘het land’ in regelrechte natuurlyriek.‘Zelden zulke opgewekte, genietende, lebensjahende poëzie gezien.’ |
![]() |
Alexis de Roode – Gratis tijd voor iedereenIn zijn derde bundel vol heldere, bezwerende poëzie verwondert De Roode zich over de almacht van de tikkende klok, fulmineert hij tegen verstreken jaren, omhelst hij de lange nachten, vervloekt zijn haast, om zich ten slotte tegen de tijd aan te nestelen.‘Een lichte, zingbare structuur, met soepele, ritmische zinnen en snelle overgangen.’ |
![]() |
Peter Swamborn – Tot ook ik verwaaiIn Tot ook ik verwaai, zijn tweede bundel, schrijft Swanborn over de dementie van zijn moeder. In heldere, eenvoudige bewoordingen beschrijft hij hoe zijn moeder steeds verder verdwijnt. Het is poëzie tot op het bot. Nominatie J.C. Bloem-poëzieprijs 2010.‘Peter Swanborn doet minutieus en indringend verslag van het langzame sterven van zijn dementerende moeder. Zijn tweede bundel Tot ook ik verwaai bestaat uit knappe, heldere gedichten.’ De Groene Amsterdammer |
![]() |
Willem Thies – Twee vogels één kogelTwee vogels één kogel is de derde dichtbundel van C. Buddingh’prijs-winnaar Willem Thies. Thies schrijft heldere, beeldende poëzie over universele thema’s: geboorte en dood, de drang en driften van een mens, rumoer versus rust. Twee vogels één kogel neemt de lezer mee in de wereld van de menselijke zintuigen: hoe ze werken en hoe ze worden belemmerd. Echter, de mens is méér dan alleen een zintuiglijk wezen. In grotere mate dan hem lief is, word hij gedicteerd door rituelen en routine – of juist door het verlangen deze te doorbreken. |
![]() |
Willem Thies – Na de vlakteDeze winnaar van de C. Buddingh’-prijs dicht in zijn tweede bundel Na de vlakte over de prachtige gloed die de alledaagse gebeurtenissen omringt, of er juist licht dreigend boven hangt. Elegant en ingetogen legt hij in zijn nieuwe gedichten sluipende veranderingen bloot, van traag smeltend ijs tot sproeten op een vrouwenrug. |
![]() |
Gert Vlok Nel – Het is onnatuurlijk om te levenDeze bundel is de eerste Nederlandse uitgave van de teksten van de Zuid-Afrikaanse troubadour Gert Vlok Nel. Het is onnatuurlijk om te leven bevat naast de Afrikaanse teksten een Nederlandse vertaling van Robert Dorsman en is voorzien van een voorwoord van Antjie Krog.‘Zinnen als zoenen. Nel is een zachte natuurkracht die heelt door zijn eigen hopeloosheid als troost aan te bieden. (…) In zijn eigen woorden: mooi mooi mooi.’ de Volkskrant ‘Gert Vlok Nel ís een dichter, een profeet en heilige als Bob Dylan, wat betekent dat je luistert als hij praat.’ |
![]() |
Het verre gedichtHet verre gedicht is een bloemlezing met de mooiste reisgedichten van Nederland en Vlaanderen. Samenstelster Toef Jaeger heeft een bonte variatie bijeengebracht, over nieuwsgierigheid, avontuur, Europa, het onbekende ontdekken en grenzen verleggen. Maar de lezer treft ook weemoed die bij reizen hoort: afscheid nemen, eenzaamheid, reisangst, bevreemding en heimwee. Met een inleiding van Bas Heijne. |
![]() |
Het mooiste gedichtWat is het mooiste gedicht van Nederland en Vlaanderen? Lezers brachten hun stem uit en stelden zo hun favoriete top honderd samen. In deze bundel zijn ze alle honderd bijeengebracht: van de oudste Nederlandse dichtregel ‘hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu wat unbidan we nu’ tot en met klassiekers als ‘Marc groet ’s morgens de dingen’ van Paul van Ostaijen, ‘Op een mooie Pinksterdag’ van Annie M.G. Schmidt en ‘Poëzie is een daad’ van Remco Campert. En natuurlijk het allermooist bevonden gedicht: ‘Herinnering aan Holland’ van H. Marsman. Met een inleiding van Jan Wolkers. |
![]() |
Het laatste gedichtWeggaan, afscheid en dood: het zijn wellicht de meest verwoorde onderwerpen in de literatuur. In Het laatste gedicht wordt honderdmaal poëtisch afscheid genomen, van werkelijk diep bedroefd tot opgelucht, van niet-begrijpend tot aanvaardend. Met een inleiding van Elsbeth Etty. |

































